Petra: het moment dat de rotsen opengaan
Petra was de reden dat we gingen. Het is een van de zeven nieuwe wereldwonderen, en dat is niet voor niets.
Je loopt erheen door de Siq, een smalle kloof van ruim een kilometer met rotswanden die tientallen meters omhoog gaan. Het is er schemerig en koel. Je ziet alleen rots en een streep lucht boven je. En dan, tussen de wanden door, verschijnt opeens de Schatkamer. Een gevel van zandsteen, uitgehakt in de rots, gloeiend in het zonlicht.
Dat moment is weergaloos. Ik heb er een foto van gemaakt die precies dat gevoel probeert te vangen: de donkere rotsen als kader, en daarachter het bouwwerk in het licht.
Wadi Rum: één boom, één dromedaris, vijftien minuten lopen
Wadi Rum is de rode woestijn waar films als Lawrence of Arabia, The Martian en Star Wars zijn opgenomen. Dat begrijp je meteen als je er bent. Het landschap voelt als een andere planeet.
We reden in een jeep door het zand toen ik hem zag: een eenzame boom, midden in de vlakte. Eronder stond een dromedaris, met twee mannen in de schaduw. Het was een tafereel dat je niet kunt regisseren.
De jeep reed er gewoon voorbij. Mijn geroep dat we moesten stoppen maakte op de chauffeur weinig indruk. Dus toen we eindelijk stilstonden, ben ik teruggelopen. Een kwartier door het mulle zand, in de brandende zon. Maar ik moest en zou die foto hebben.
Het was het waard. Misschien is het wel de mooiste foto die ik in Jordanië heb gemaakt.
Fototip: in een leeg landschap heb je iets nodig dat schaal geeft. Hier doen de boom, het dier en de mensen dat. Zonder hen is het zand gewoon zand. Met hen voel je hoe groot en stil de woestijn is. En nog een les: als je een beeld ziet, wacht dan niet. Zo’n moment komt niet terug.
De Jordaan: op de plek van de doop
De laatste plek was van een heel andere orde. Bij de rivier de Jordaan ligt Bethanië aan de overkant van de Jordaan, de plek waar volgens de overlevering Jezus werd gedoopt.
De rivier is hier smal. De overkant is Israël, zo dichtbij dat je er bijna naartoe kunt stappen. Tegelijk wordt de grens aan beide kanten zwaar bewaakt. Die combinatie van eeuwenoude betekenis en de spanning van nu maakt de plek bijzonder.
Van deze plek heb ik een foto van mezelf, aan de rand van het water, met mijn camera in de hand. Een beetje een ongewone foto voor iemand die meestal achter de lens staat. Maar hier wilde ik vastleggen dat ik er zelf was.
Wat Jordanië me leerde
Jordanië liet me zien dat een goede foto vaak niet vanzelf komt. Soms moet je wachten tot de rotsen opengaan. Soms moet je een kwartier door het zand lopen omdat de chauffeur niet wil stoppen. En soms moet je de camera even omdraaien.
Zelf leren fotograferen op reis?
In de cursussen van Fotografiecursus Zuidplas leer je omgaan met lastig licht, sterke composities maken en het verhaal van een plek vangen. Thuis, of straks op je eigen reis.
